Muñeira

Muñeira
Oleo del pintor Portas Leirado

28 sept. 2012

Xefe de clá





Dixen que te erguería ao ceo e serías aclamada.

Floreciches aquela primavera coma unha rosa,

a túa fama subiu coma un globo de helio

e aínda que ao principio recoñeciches o meu traballo,

mostrándote xenerosa e de bon trato,

logo esqueceche o noso acordo

esquivando o canon e a presenza,

aletargándote nun inverno sen volta, 

houben de facer sitio a outras máis novas,

cumpridoras dos pactos

e tiven que baixarte,

ao mesmo sitio do que saíras.

Comprende que eu vivo disto,

que non me importa quen está enriba ou debaixo,

a todas acomodo e teño o meu prezo,

aviseite de cumprir o noso contrato,

pero ti, na cima da fama,

pensaches que eras poderosa e hábil

para deixarme de lado evitando o pago,

que coma enchías o aforo da sala,

eras independente e non me precisabas,

agora ¿por qué me miras?

o teu tempo rematou.