Muñeira

Muñeira
Oleo del pintor Portas Leirado

1 jul. 2012

A promesa do vals




O inverno cru non se fixo esperar,
mais coa túa presenza non podía notalo.
Aquel  mes de xaneiro era moi especial,
en Viena séguese bailando o vals
e os nosos sentidos máis hábiles que os nosos pes,
voaban cara ao escenario do palacio,
alí practicamos tal coma habíamos ensaiado.
Era imposible parar a danza das nosas mans
e a música? parece que aínda está soando
escoitala, meu amor? esquece os setenta anos,
estás nova e fermosa e teus pes deslízanse no espazo.

Oh, qué ben tarareas, segue, prefiro escoitarte!
e notase tan cálido o teu alento na caluga …
non, non cerres os ollos aínda, ese maquillaxe quedache perfecto
pero se queres descansa, non é preciso bailar todas as pezas,
eu seguirei por ti tarareando, tarararará, rará, rara …




Imaxe copiada de Imaxes de Internet.

No hay comentarios: