Muñeira

Muñeira
Oleo del pintor Portas Leirado

15 mar. 2012

Por non ver tanto horror

Fun ao xardín do silencio


e alí vin a túa imaxe impartindo paz

as animas que partían,
mostrando que non xulgas

se non que reconfortas coa túa compañía,

axudando a traspasar o limiar.



Sen embargo que por vontade propia

tapes os ollos para non ver,

fíxome pensar que algo grave

querías ocultarlle a túa vista.



O mausoleo e o recordo

aos nenos mortos nas guerras,

faime comprender que é a ignominia,

eses horribles crimes cometidos contra a inocencia,

o que fai que ocultes teus ollos

para non ver as caras dos culpables.



Estes mártires ignorados non terán a súa imaxe nos altares,

serán anónimas vítimas esquecidas,

sen sequera un lugar onde seus nomes figuren,

serán …, coma din os señores das guerras,

danos colaterais e seguirán morrendo por todo o mundo.





Imaxe copiada de Grupo Búho

4 comentarios:

EL AVE PEREGRINA dijo...

Canta verdade xunta reflexan as túas palabras neste triste poema.

Unha aperta, amigo.

Balteu dijo...

Graciñas por deixarme a pegada do teu paso polas miñas letras.

Bicos, compañeira.

Concha L. F. dijo...

Sempre as crianzas son as que levan a peor parte.

Moi certo canto dis. Estremecedor.

Un bico.

Balteu dijo...

Moitas grazas Concha, por pasar polas miñas letras e deixar o teu pensamento ao respecto.
Tes razón é estremecedor, mais e raro que alguén faga algo por impedilo.

Bicos