Muñeira

Muñeira
Oleo del pintor Portas Leirado

9 nov. 2011


Onte a noite soñei co sol do teu sorriso


e unha calor pendurou nos meus beizos a flor da ledicia,

nin imaxinarte podes comprender o meu gozo,

atopei un intre de felicidade, mais …

ao espertar e notar a túa falta,

nuboeiros cheos de auga bateáronme a face.

2 comentarios:

Concha L. F. dijo...

Soño e realidade se mesturan nese momento incerto do amencer, no que se espreguiza o entendemento.
O malo é espertar de todo! Ou quizais non tanto! Axuda a seguir camiñando.

Balteu dijo...

Tes razón Concha, as veces non é tan malo, é coma unha lostregada que che obriga a camiñar de novo.
Graciñas polas túas palabras.