Muñeira

Muñeira
Oleo del pintor Portas Leirado

25 jun. 2014

A sorpresa dun encontro



Sorprendeume verte recostada no peitoril do tempo
sen que este deixara pegada tráxica no teu rostro,

coma se se detivera para admirarte

e adorando o teu perfil non melara esa liña.




O meu encontro contigo onte,

foi coma furgar na despensa da vida

atopando no recordo o cariño durmido,

debullando os días felices vividos entón.



O amencer tróuxonos a dozura do momento

co brinde unísono das caricias,

coa confidencia propia do cómplice

que máis que falar susurra ao oído tenruras.



Mirar os teus ollos foi coma ver anacos de ceo sen nubes,

foi sentir o latexar dunha ánima limpa,

afundirse no pracer do paraíso

concentrado no amor infinito.

2 comentarios:

RosaMaría dijo...

Qué pureza en la expresión. Me encantó. Abrazo

Eusebio Freire dijo...

Muchas gracias Rosa María, es un placer verte por mis letras y leer tus comentarios.

Un abrazo.