Muñeira

Muñeira
Oleo del pintor Portas Leirado

8 dic. 2011

Froito de cerna

Froito da conversa que tivemos,

pariches un razoamento

que foi crecendo,

cando comprendín

que era certo.



Eu son meu soamente

e ninguén me ten,

porque non me quere.



De primeiras asolagoume

e nada canto facía tiña xeito,

mais logo fun sacando

a faciana cara arriba

e chapuzando aínda

no meu desconcerto,

sentín latexar o meu peito,

enchéndome de savia nova,

ata a derradeira rama.





A ilustración é copia de Dibujos de árboles para colorear de Internet

2 comentarios:

Concha L. F. dijo...

Para seguir adiante, hai que empaparse se savia cada día, de savia nova. E de savia vella... Todo é bo. Menos virse abaixo!

Bicos.

Balteu dijo...

Pois tes razón Concha, pro as veces non queda humedade dabondo.
Graciñas polas túas letras.